Kraty stalowe Osiągnięcia sztuki kowalskiej w XVI w. znajdują się w Hiszpanii. Sporządzono tam wielkie i piękne kraty, które umieszczano w Kościołach lub okalano nimi grobowce władców i ludzi możnych tego kraju. Kraty te wykonywano z żelaza, a niektóre elementy zdobnicze uwypuklano w brązie i pozłacano.

Kowalstwo
Do bardzo wysokiego poziomu doszło kowalstwo artystyczne w Niemczech w XVI i XVII w.. Mimo,że w kraju tym najdłużej utrzymywały się stare formy średniowieczne, powstało tu wiele przepięknych pomników sztuki kowalskiej. Najciekawszym zabytkiem z okresu renesansu jest krata znajdująca się w monachijskim kościele św. Michała. krata wykonana jest z żelaza, a jej elementy zdobnicze stanowią wzory ukształtowane z pionowych oraz wygiętych w kształcie litery 5 prętów żelaznych.

Ogrodzenia Rozwój kowalstwa artystycznego datuje się w zasadzie od okresu romańskiego w sztuce. Wykonywano wówczas najprzeróżniejsze kraty o wysokim poziomie artystycznym, które służyły do zamykania pomieszczeń lub ogrodzenia grobów.

Balustrady Przeważnie wykonywano je z pionowo złączonych prętów, przeplatanych gęsto elementami dekoracyjnymi w formie różnych spiral i wolut, w układzie przypominającym kształt litery S lub C. W tym to okresie powstała słynna krata w katedrze Notre-Dame w Paryżu, spełniająca w jej zachodniej części rolę drzwi. Poszczególne elementy dekoracyjne tej kraty nie są łączone prosto, lecz pokrywają całą powierzchnię, opasując poszczególne części kraty zwisającymi charakterystycznymi liśćmi, pomiędzy które wpleciono stylizowane ptaki, ślimaki i rozety. Krata w Notre-Dame jest jednym z najwspanialszych zabytków sztuki kowalskiej.

Płoty W XIII-XV w., w okresie panowania w sztuce stylu gotyckiego, wykonywano oprócz takich wyrobów, jak drzwi, kraty, zawiasy itp., również wiele innych przedmiotów mających zastosowanie w ówczesnej gospodarce. W tym okresie formy wyrobów kowalstwa artystycznego były dostosowane do form architektonicznych. Zamiast zawiłych spiralnych elementów zdobniczych stosuje się kompozycje geometryczne – balustrady. W okresie późniejszym pojawiają się kompozycje elementów roślinnych, m.in. krzaczaste motywy liściaste.

Bramy kute Spośród prac kowalskich z tego okresu specjalne wyróżnienie należy się kratom. Pięknym eksponatem z tej dziedziny jest verońska krata, ozdobiona herbem rodowym, okalająca grobowiec. Wykonana jest z trój-członowych elementów prostych kompozycji ilości połączonych ozdobnymi pierścieniami. Powtarzający się harmonijnie motyw liści jest rozmieszczony na kracie w logicznym pionowym, poziomym i skośnym układzie. Górną część kraty wieńczy także motyw liści ułożonych w kształcie korony – bramy . Ten prosty w zasadzie przykład zdobienia i wykonywania krat był w okresie gotyckim często stosowany.

Bramy kute Najwięcej zabytków sztuki kowalskiej z okresu renesansu pochodzi z północnej części Węgier. Znajdują się wśród nich różnego rodzaju bramy kute kraty drzwiowe, okienne oraz wywieszki ozdobne z atrybutami różnych usług, np. kowalstwo, krawiectwo, karczma, cyrulik itp. Na początku XVIII w. w kowalstwie rozwija się nowy styl, który powstał w sztuce w okresie baroku. Kowalstwo artystyczne świadczy w owym czasie usługi na rzecz architektury. Wykonywane są piękne kraty i okucia do pałaców i rezydencji możnych ludzi. Głównymi elementami zdobniczymi w stylu barokowym nadal pozostają wijące się wzory spiralne, motywy w kształcie wolut oraz liście akantu – kowalstwo artystyczne .